Vidikovac i restoran Verige
Vidikovac i kafe-restoran na najužem dijelu Bokokotorskog zaliva, osmišljeni da pripadaju pejzažu, a da se u njemu ne kriju.
Verige, doslovno „lanci“, najuži su dio Bokokotorskog zaliva, tačka u kojoj se istorija, baština i savremeni život susrijeću u pejzažu pod zaštitom UNESCO-a. Prije naše intervencije vidikovac je bio zaboravljena krivina puta: zapuštena, neprimjereno korišćena i prepuna improvizovanih tezgi na kojima se prodavala roba bez ikakve veze s baštinom Zaliva.
To nije bio prazan list papira. Lokacija je krivina na litici, nesigurno smještena između puta i širokog prostranstva Zaliva, pa je projektovanje moralo biti pregovaranje između naslijeđenih tekstova mjesta i pisanja novih. Povratili smo krivinu i od zapuštenosti napravili orijentir.
Arhitektonski jezik je promišljen. Kamen, vezan za tradicionalnu gradnju ovog kraja, čini prizemlje i usidrava zgradu u liticu. Preinačen je sa savremenom preciznošću, jer konzervatorsko projektovanje nije replikacija, već transpozicija. Beton dopunjuje kamen, a iznad njih pergola baca prošarane sjenke, aludirajući na vernakularnu arhitekturu uz izrazito savremenu namjenu.
U ovako dramatičnom pogledu svaka intervencija ima odjek, pa su položaj i oblik zgrade oblikovani studijom vizuelnog uticaja. Cilj je bio rezonanca, a ne nevidljivost: čiste linije i suzdržana paleta naspram surovih litica, tihi posrednik između neba, mora i kamena.
Danas izgrađen i u upotrebi, to je mjesto na kojem se doživljava tišina lebdenja između prirode i kulture, i podsjetnik da arhitektura nikada nije neutralna.
Obim rada: Idejno rješenje, Glavni projekat, Konzervatorski projekat, Procjena vizuelnog uticaja